BioBelevenis

Verhalen uit de natuur

Eiland verhaal II: Bittere kou

Lief natuurdagboek,

Vanmorgen stond de wekker vroeg, echter wel een tikkeltje te vroeg. Toen de wekker ging zagen we dat het nog donker was, de zon zou pas een half uur later opkomen.

Om 8:00 uur stonden Donny en ik in de Slufter van Texel, gewapend met camera’s , een telescoop en verrekijkers. Deze hebben we niet voor niets meegenomen want de Slufter zat vol met allerlei prachtige vogels. De zilverplevier, bontbekplevier, bonte strandlopers en de lepelaar zijn voorbeelden hiervan.

Na een lange tijd turen, hoorde we opeens wat gepiep. Een groepje van kleine vogeltjes vlogen vlak voorbij. Wat dit waren wisten we echter niet meteen. Een soort die Donny graag wilde zien was de strandleeuwerik, na het geluid opgezocht te hebben op zijn telefoon bleek deze groep kleine vogels te bestaan uit strandleeuweriken. Dankzij deze prachtige waarneming waren we beide de ijzige kou voor heel even vergeten. Even later hoorde we het gepiep weer, deze groep streek voor ons neer! Het ging zo snel dat we er geen goede foto van hebben gemaakt. Wat ons nu wel duidelijk was is dat het daadwerklijk om strandleeuweriken ging!

De koude wind begon het van ons te winnen, daarom besloten we maar richting de duinen te lopen waar de wind minder sterk was. Vanuit daar liepen we het strand op, waar Donny op zoek ging naar de Jan-van-Gent ver op zee en ik meeuwen ging fotograferen. Mijn idee was om de vliegbewegeging van meeuwen goed in beeld te brengen.

Inmiddels begon de Slufter vol te lopen met andere wandelaars dus besloten wij om weer verder te gaan. Na een warme chocolademelk en een kop koffie gingen we naar de oostkust van het eiland. Vanuit daar keken we uit over de Waddenzee. Een plek waar veel vogels eten komen zoeken gebruiken.

Eenmaal terug bij de auto besloot Donny nog even op een veld te kijken langs de parkeerplaats terwijl ik alvast de verwarming ging aanzetten in de auto. Het duurde wel erg lang voordat Donny naar de auto kwam. Daarom liep ik naar hem toe. Tot onze verwondering zat het veld vol met kramsvogels, koperwieken, spreeuwen, kieviten en goudplevieren.

Aan de oostkust van het eiland was minder vogelrijk dan in de Slufter, hier waren echter grote groepen ganzen en meeuwen te vinden. Twee soortgroepen die ik persoonlijk minder interessant vind maar waar Donny zich juist in aan het verdiepen is. Na lang wandelen en fotograferen begon het donker te worden en besloten we terug te keren naar onze Bed&Breakfast.

Morgen is onze laatste dag op het eiland, de weersverwachtingen zijn helaas niet al te best. Maar tot nu toe vermaak ik me helemaal prima op het prachtige Texel. De doelsoort van onze reis is toch wel de velduil, hopelijk laat deze zich morgen zien. Voor nu ga ik nog wat uitrusten want morgenochtend wil ik weer paraat staan met mijn camera.

Geschreven door: Bastiaan van Gemert

Bastiaan van Gemert is een enthousiaste jongen die van kinds af aan al natuurfotograaf wilde worden. Hij vindt het daarom ook erg leuk om zijn verhalen en foto’s met iedereen te delen. Met zijn beelden en verhalen wil hij laten zien hoe bijzonder en mooi de natuur is. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *