BioBelevenis

Verhalen uit de natuur

Met: Natalja van Elst, Bewust zijn

Er is niks dat mij meer raakt dan het zien van de schade die wij mensen aanrichten aan de natuur en haar ecosysteem. Elke dag verliezen we meer biodiversiteit. Wereldwijd is er nog maar 35% over van de wilde
natuur die we ooit hadden. We leven in een wereld waarin de mens vooral leeft voor de mens. De nieuwe documentaire van David Attenborough: A Life On Our Planet laat dat op een indrukwekkende manier zien.
Zo vertelt hij met pakkende woorden hoe de aarde overspoeld is met mensen en wij haar hebben vernietigd. De beelden die hij hierbij laat zien zijn prachtig, maar confronterend. Als we met z’n alle zo
doorgaan als nu, dan zijn alle levende wezens (wij mensen dus ook) in 2080 uitgestorven. Bewustzijn en verandering is essentieel en het moet nu gebeuren. De boodschap van deze documentaire is ontzettend
belangrijk en als je deze nog niet gezien hebt, dan raad ik je zeker aan na het lezen van dit artikel de documentaire op Netflix te kijken. David Attenborough is voor mij een groot voorbeeld.


Ik kan dan ook niet begrijpen dat er vandaag de dag nog mensen zijn die er maling aan hebben. Zelf ben ik Toegepaste Biologie gaan studeren en als student onderzoeker leefomgeving bezoek ik elke week een
ander natuurgebied in Nederland. Zo liep ik een paar weken geleden met mede studenten een prachtige route van ongeveer 4,5 kilometer door de Schoorlse Duinen, vanaf het bezoekerscentrum van Staatsbosbeheer, naar het strand van Schoorl aan de Noordzee.

Aangekomen op het strand besloten we nog een stuk langs de zee af te lopen in de richting van Camperduin om vervolgens vanaf daar weer terug te lopen naar het Buitencentrum van Staatsbosbeheer in Schoorl. Het viel mij en andere studenten al gauw op dat er overal op het strand afval (vooral plastic) te vinden was en dat verbaasde mij, ik schrok er eigenlijk zelfs van. In een land waar altijd zo veel media aandacht is voor milieuproblemen zowel wereldwijd, als in ons eigen land en dat we dan toch nog massaal onze stranden nog vervuilen, wat voor veel dieren dodelijke gevolgen heeft. Samen met een paar andere studenten besloten we om al het plastic dat we onderweg op het strand tegen kwamen, mee te nemen en weg te gooien in afvalbakken.

Zo vonden we ook dit plastic haaitje op bovenstaande foto. Achtergebleven kinderspeelgoed, dat op het punt stond een duik te nemen in de zee. Dit achtergebleven speelgoed is een goed voorbeeld voor waarom het
beter zou zijn als het gebruik van plastic producten op stranden verboden zou worden. Al het achtergebleven plastic komt in de zee terecht en dieren kunnen hierin verstrikt raken of zien het aan voor voedsel. Per jaar
komt er meer dan 8 miljoen ton plastic afval in onze zee terecht. Het water van de oceanen veranderen in een giftige plastic soep en we verliezen hierdoor miljoenen vissen, vogels, zeeschildpadden, zeehonden, walvissen en dolfijnen (WWF). Plastic deeltjes zijn zelfs al in ons drinkwater te vinden, wat betekent dat óók jij deze binnenkrijg!. De schade die dit op lange termijn kan aanrichten is nog onbekend, maar goed kan het niet zijn.

Voor dieren is het hoe dan ook dodelijk. We vertrouwen op de natuur dat we kunnen blijven overleven, maar we nemen steeds meer van haar af dan dat we terug kunnen geven. Ik neem vanaf nu in ieder geval altijd een
afvalzakje mee als ik richting de zee ga. Zodat ik mijn eigen afval gemakkelijk weg kan gooien, maar ook om eventueel ander achtergelaten afval wat ik tegenkom op te kunnen ruimen.


“Een mens maakt net zo goed als de bomen deel uit van het geheel dat door ons het universum genoemd wordt. Het is onze taak onze cirkel van compassie te vergroten, zodat alle levende wezens en de gehele natuur in al
haar schoonheid erdoor omvat worden.”

Albert Einstein (1879-1955)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *