BioBelevenis

Verhalen uit de natuur

Kraanvogels in Diepholz

We gaan vier jaar terug in de tijd, het begin van mijn carrière als natuurfotograaf. Het is herfst, waterkoud en het waait flink. Ik zit goed ingepakt op een dakterras in het centrum van Arnhem. Waarom? Nou, om vol spanning naar de lucht te staren, omhoog gericht met mijn 300 mm tele-macrolens combinatie. Alles wat voorbij vliegt heb ik in mijn vizier, eigenlijk vooral wat ganzen en een Turkse tortel op een dak verderop. Ik heb weinig geluk en dat gaat zo nog een aantal jaren door. Elk voorjaar en najaar zit ik tevergeefs naar de lucht te staren en houd ik de waarnemingswebsite goed in de gaten. Intussen ben ik  verhuisd naar Dieren, een stukje oostelijker, dichterbij hun trekroute. Helaas was ook hier nog geen kraanvogel gezien, langzaamaan wordt het een schaamsoortje. Het is voor mij een soort mythe. Zolang ik ze niet met mijn eigen ogen gezien heb, geloof ik het gewoon niet. Met één kraanvogel zal ik al heel blij zijn, laat staan honderden of zelfs duizenden kraanvogels.

Ik neem een wijs besluit; als de kraanvogels niet naar mij toe willen komen, ga ik wel naar de kraanvogels toe! Na wat onderzoek kom ik al vrij snel uit bij de omgeving van Diepholz. Direct genoteerd op mijn verlanglijstje en mocht de tijd zover zijn dan ga ik daar naartoe. Dit najaar begon het kraanvogelvirus wederom flink te kriebelen. Mijn fotografiemaatje Christien stuur ik een appje: ‘Weet je wat we eens zouden moeten gaan doen? Naar Diepholz, voor de kraanvogels.’ Ze antwoordt: ‘Wanneer gaan we?’ Binnen no time zitten we in een volgepakte auto naar Duitsland. Na nog geen drie uur rijden, duizenden kraanvogels zien. Bizar, ik moet het nog maar zien. We rijden door tot Vechta en net voordat we mijn gegoogelde straat in het buitengebied inrijden, parkeren we even om onze telelenzen gereed te maken. Eenmaal bij de kraanvogels is er geen mogelijkheid meer om uit te stappen. Ze zijn namelijk zeer alert en vliegen zo weg. Terwijl we nog wat eten horen we ineens kraanvogels in de verte. Geweldig, wat een geluid! Direct daarna rijden we het gebied in en ja hoor, overal kraanvogels! We klikken wat af, in totaal 3500 keer binnen anderhalve dag. Eerst wat registratiefoto’s, maar in de loop van de dag worden we steeds kritischer en verwender. Deze kraanvogels zijn te ver weg. Hier is de achtergrond niet zo mooi en dus rijden we door. Zo vermaken wij ons uren met één en al getrompetter om ons heen. Soms staan er gewoon tientallen op de weg! Dit bedenk je jezelf van tevoren toch niet.. We rijden door naar het Rehder Moor om kraanvogels in de zonsondergang te fotograferen. Een zeldzaam mooie lucht liet zich zien met hoofdzakelijk ganzen en gelukkig af en toe ook een kraanvogel.

Na een erg geslaagde dag rijden we richting ons hotel en maken we de boel gereed voor de volgende dag. SD-kaartjes leegmaken, batterijen opladen, wat napraten en snel slapen om weer vroeg op te staan. Na een nacht met vol getrompetterde oren zitten we alweer in de auto, in het donker. Er was regen voorspeld, maar deze ochtend waren er mistige omstandigheden en hing er wat nevel. Dit was prachtig sereen, zo konden we de kraanvogels op zo’n manier fotograferen dat ze los kwamen van de achtergrond. Nadat we ons daar een hele middag vermaakt hadden, besloten we voor het donker weer richting huis te gaan. Een zeer geslaagde ervaring en voor herhaling vatbaar! Hopelijk heb ik jullie ook geënthousiasmeerd.

Totaal andere foto’s zien?

Instagram: https://www.instagram.com/danny.slijfer/

Website: https://www.dannyslijfer-fotografie.nl/

Vriendelijke groeten en wie weet tot in Diepholz!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.